Een basisset met uitbreidingen is aantrekkelijk wanneer de klant eerst een bruikbaar geheel kan kiezen en daarna bewust extra mogelijkheden toevoegt. De presentatie moet wel duidelijk maken wat al in de basis zit. Als iedere stap nieuwe noodzakelijke onderdelen blijkt te bevatten, verliest de basisset haar betekenis. Een kitconfigurator hoort daarom de grens tussen compleet en uitgebreid zorgvuldig uit te leggen.
Definieer waarvoor de basisset compleet is
Compleet is altijd compleet voor een toepassing. Een basisset voor incidentele presentaties kan andere onderdelen bevatten dan een set voor dagelijks gebruik in een grote ruimte. Beschrijf die toepassing in gewone taal en noem de belangrijkste uitgangspunten. Daarmee begrijpt de klant waarom sommige onderdelen inbegrepen zijn en waarom een uitbreiding eventueel relevant wordt.
In een fictieve winkel voor fotografie bevat een basisset een lamp, statief en eenvoudige lichtvormer. Zij is bedoeld voor kleine productfoto’s. Een extra lamp kan meer mogelijkheden geven, maar is niet noodzakelijk voor die beschreven starttaak. De configurator moet dit onderscheid laten zien. Anders kan de klant denken dat de basisset eigenlijk onvoldoende is.
Controleer de basis met een adviseur én een nieuwe klant. De adviseur beoordeelt of de gekozen toepassing werkelijk uitvoerbaar is. De klant vertelt wat hij verwacht te kunnen doen. Als die verwachtingen uiteenlopen, moet de productbelofte scherper worden. Een technische onderdelenlijst alleen zegt niet genoeg over het gebruik waarvoor de set wordt aangeboden.
Geef uitbreidingen een inhoudelijke aanleiding
Een uitbreiding moet uitleggen wanneer zij waarde toevoegt. Meer flexibiliteit is vaak te vaag. Een concretere toelichting is dat een extra arm een andere plaatsing mogelijk maakt of dat een tweede lichtbron schaduwen anders kan laten vallen. De klant kan die uitleg verbinden met zijn eigen situatie en hoeft niet te kiezen op basis van alleen een afbeelding en meerprijs.
Maak optioneel ook werkelijk herkenbaar. Een vooringevulde keuze kan de indruk geven dat het onderdeel wordt aanbevolen voor iedereen. Gebruik een standaardkeuze alleen als daar een inhoudelijke reden voor is en leg die reden uit. Geef de klant voldoende informatie om een aanvulling bewust weg te laten wanneer de beschreven toepassing haar niet vraagt.
Bij een webshop met samengestelde producten moeten productpagina, configurator en samenvatting dezelfde betekenis gebruiken. De basisset mag op de introductiepagina niet anders worden voorgesteld dan in de uiteindelijke selectie. Als een uitbreiding een basisdeel vervangt, benoem dat als vervanging. Toevoegen en vervangen zijn verschillende keuzes die de klant moet kunnen herkennen.
Toets de keuze op vertrouwen in de basis
Laat een proefgebruiker de basisset bekijken zonder uitbreidingen te selecteren. Vraag of de set volgens hem bruikbaar is voor de beschreven taak. Als hij verwacht nog verborgen onderdelen nodig te hebben, ontbreekt duidelijkheid. Bekijk daarna een uitbreiding en vraag welke extra mogelijkheid die geeft. Zo toets je zowel volledigheid als de inhoudelijke waarde van de aanvulling.
Gebruik een tweede scenario met een meer ervaren klant. Die kan andere uitbreidingen belangrijk vinden, maar moet dezelfde basis begrijpen. Een goede opbouw ondersteunt verschillende ambities zonder de eenvoudige toepassing onnodig ingewikkeld te maken. Het team kan daardoor uitleggen waarom iemand met de basis kan beginnen en wanneer meer onderdelen zinvol worden.
De toepassing van Yindle Kit Configurator vraagt afstemming op de productfamilie en de webshop. Via een basisset met enkele uitbreidingen kan die route concreet worden besproken. Het gewenste resultaat is een klant die weet wat hij al krijgt, welke extra mogelijkheid hij toevoegt en waarom de uiteindelijke samenstelling bij zijn gebruik past.
Een configureerbare basisset met uitbreidingen kun je uitwerken met Yindle Kit Configurator. Beschrijf per optie waarom zij nodig is, zodat de techniek de grens tussen basis en uitbreiding ondersteunt.